|
PARKİNSON HASTALARININ
REHABİLİTASYONU
Parkinson merkezi sinir sisteminin yavaş ilerleyen
bir hastalığıdır. Hastalığın sebebi bilinmemesine
rağmen, dopamin üretiminin azalmasına sebep olan
çevresel faktörler ve genetiğin rolü olduğuna
inanılmaktadır. İkincil Parkinson hastalığı ise,
travma, damar tıkanması ve hidrosefaliden kaynaklanabilir.
Bazı ilaçların (haloperidol, tioridazin, flufenazin,
metoklopramid) ve bazı enfeksiyonların (AIDS,
ensefalitler) da hastalığın ortaya çıkmasına ya
da ilerlemesine sebep olduğu bilinmektedir.
Temel bulgular:
- Yavaşlamış hareketler,
- Yürüme zorluğu,
- Hareketleri başlatma zorluğu,
- Titreme,
- Kaslarda ve eklemlerde sertlik ve
- Duruş bozukluklarıdır.
- Ağrı,
- Hipotansiyon, kabızlık,
- Depresyon, endişe,
- Mesane ve cinsel fonksiyon kayıpları da tabloya
eşlik edebilir.
Hastalar, az hareketlilik ve sertliğin ya da
titremenin temel sorun olduğu iki gruba ayrılırlar.
Hareket azlığı olanlarda hastalığın ilerleme hızı
daha fazladır.
Parkinson hastalığının tanısının konması hastaların
%25'inde çok zor olabilir ya da atlanabilir.
Beyindeki dopamin seviyesini artıran ilaçlar
levodopa, dopamin agonistleri (bromokriptin),
amantadin, antikolinerjikler yıllardan beri başarıyla
kullanılmaktadır.
Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon uzmanları, Parkinson
hastalarının özellikle yukarıda sıralanmış hareketle
ilgili sorunlarının azaltılmasında rol alırlar.
Bu bağlamda:
- Hastayı eğitmek,
- Yürüme bozukluğunu azaltan egzersizler,
- Eklemlerde oluşmuş sertlikleri azaltan egzersizler,
- Yavaşlamış hareketleri düzeltmeye yönelik
egzersizler ve
- Ağrıya yönelik egzersizler
kullanılan rehabilitasyon yöntemlerinden bazılarıdır.
Hastaların bir kısmında, özellikle eklem hareketlerini
artırmak ve ağrıyı azaltmak için fizik tedavi
aletleri de kullanılır.
|
